11 Şubat 2009 Çarşamba

durup durup kendime neden bu kadar üzüldüğümü soruyordum ya..artık sormıcam..çünkü bulduğum cevaplardan bitanesinin artık doğru olduğuna eminim.sen bana oldukça uzak olduğum bi hayatın aslında çok imkansız olmadığını bilmeden hissettiriyodun..her şey o yüzden..ama bilmeden yaptığın bu iyilik fazla geldi sana..belki de birileri benim artık kendimi kandırmamı istemedi bilmiyorum.her halükarda sonuç aynı ama..farketmiyor.

anlatıcak tek cümlem yok kimseye..anlatıcak kimse de yok ..ne kaldı geriye dersen;bu boğaz ağrısı kaldı bana..mavi bulutum inceldi..ses tellerim gerekli olğunu unuttu..içimden yaratıcılık falan akmıyor bi süredir.. güce güveniyorum ama baltalayan çok..olucağını bildiğim şeyler var ama inatla etrafımda olmaz diyenler de var..demeyin dedikçe aksini yapıyorlar.ve inanır mısın en sonunda yine ben suçlu oluyorum...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder