büyüdüğümü unutmak istedim ben de çoğu kez.. hatta bunu bana farkettiren anlardan kaçmak,onları yok saymak da istedim..olmadı. kendim çok istedim yok saymayı yani;öyle başkaları istedi değil..olmayınca olmuyor işte. madem öyle;yok sayamıyorsam yaşarım diyorum. o da zor.her zamanki gibi zor.her şeyde olduğu gibi.

o güzel gülüşlüm nerede acaba şimdi..merak ediyorum çok yerini yurdunu.ne yaptığını ..hangi melodiyi mırıldandığını.. varlığı hakkında tahmin yürütemediğinde daha bir bulanık garip hal alıyor ..daha lezzetli oluyor.. :) gelecek yazdan umutluyum bana yeni bir şeyleri bir daha sunmalı .. kiraz ve erik eşliğinde.. world was on fire no one could save me but you..