mızmız

dibi görmem gerekiyor ki dipten kendimi iterek yükselebiliyim. evet bu düşünce mantıklı gelse de bende feci bir mızmızlık oluşturuyor.. niyemiş ki diyorum neden yükseliş az çok devamlı değil ,sabit kalalım madem sürekli yükselemicez.. ne bu dibe vurmaklar falan..ama olmuyor mızmızlık bu işte..mızmızlanırken söylediğimin tersine çöküşe yardımcı oluyorum.. bir de yanında saçma testler veriyor çevre bana.. aptal uyarıcılarla dolu her yer..
görmezden gel,üzerine alınma, cool takılmaya devam et.. ne münasebet canım,de geç..tüm bunları yaparken mızmızlan,dibe vurmıcam diye mızmızlan ,kendini çökert.. (hem niyemiş ki illa dibe mi vurmak lazım..) rutine devam et ki mızmızlanmalarını duyma,korkularını hissetme..yalnız kalma ki düşünme ..yalnızlıktan kaçtığın daha bi belli olsun..amacından uzaklaş..
evet korkutucu ama hayatım bundan ibaret.

büyüdüğümü unutmak istedim ben de çoğu kez.. hatta bunu bana farkettiren anlardan kaçmak,onları yok saymak da istedim..olmadı. kendim çok istedim yok saymayı yani;öyle başkaları istedi değil..olmayınca olmuyor işte. madem öyle;yok sayamıyorsam yaşarım diyorum. o da zor.her zamanki gibi zor.her şeyde olduğu gibi.

o güzel gülüşlüm nerede acaba şimdi..merak ediyorum çok yerini yurdunu.ne yaptığını ..hangi melodiyi mırıldandığını.. varlığı hakkında tahmin yürütemediğinde daha bir bulanık garip hal alıyor ..daha lezzetli oluyor.. :) gelecek yazdan umutluyum bana yeni bir şeyleri bir daha sunmalı .. kiraz ve erik eşliğinde.. world was on fire no one could save me but you..

çok farklı yerlerdeyim artık..bakışım bile değişti bunu görebiliyorum. kafesimi açtılar,dışarı çıktım. henüz koşamadıysam da adımlarım hızlandı. bianda bir sürü şey oldu. zamana yayılmak yerine hepsi birarada.ben tüm bu yoğunluk karşısında hala sessizim.telaş yapmadım.ama ilk defa korkuyorum çok fazla yaşamaktan.onu resmen omzuma koymuşlar gibi hissetmekten daha iğrenç.çok korkuyorum.

gecikmiş olsa da güzel geri dönüşler oldu. gülümseme oluşturduysa da mutlu olmadım.çünkü adı üzerinde gecikmiş.kafasını alıp sevesim var.sevilesim var.ama bu duygu beni mutlu etmek yerine hüzünlendiriyor ne kötü.

bi de bi tın tın var ki o tam sürpriz yumurta . ne olucağı meçhul.ama eğlenceli sanırsam ..

biri bana doğru olanı söylesin artık .. tercihime sıçayım.

kızım..yollu bi kızım var..unutulmayan..ters dönse de her şey üzerine basılmayan.. gülümseten tesadüflerim,yakınlarım var...soft renkli bi sınıfım..kümese benzeyen aynı zamanda.. yol gösterenler çok..ucu bucağı olmayan sokaklar.. sandığımdan farklı olan isteklerimin ortaya çıkışı var.. nasıl bi rahatlık ..kafesın gıcırdaması..

boşlukbenzetmesiymişöylediyolar

kafese konmuş fareler gibi amaçsızca koşuyordum uzun zamandır.. varıcağım hiç bi hedef yokken... kafesin açılmasını beklerken sırf vakit öldürmek için.. üstelik eğleniyor gibi yapıp etrafı neşelendirerek..bugün biri yeşillik uzattı bana.. uzun zamandan sonra öyle lezizdi ki ..ayrıca koşuya ara verip nefes almak sadece.. ayaklarımın sızısını duyarak.. umarım yakında kafes tam olarak açılacak ve ben bu kez arkama bile bakmadan,ayaklarımın acısını duymadan,varıp varabilceğim tüm hedefler için kosacağım..

kafese beni ilk yerleştiren de açan da aynı şey olduğu için ne bi kinim ne bi müteşekkir olma söz konusu değil..

neyse ki yeşillikleri seviyorum.. hem de baya fazla..uzatanları da..

hebele hübele

kendi rekorunu kırmak.. bundan sonra daha neye çalışıyım lan demek.. salmanın böylesi dedirticek hallerde dolaşmak.. yerli konuşmasına devam etmek ..bi vazgeçememek.. hay böle işin..

iyi ama iyi ...böyle devam..ibişin rüyası kimindi lan!!

ayaklar su toplayıncaya kadar yürünür.. yetmez ertesi gün de yürünür.. bi bardak uyku katılır.kulak memesi kıvamına gelene kadar yoğrulur. ertesi gün bir sınav eklenir karışıma. bu beklenmeyen malzeme tüm tadı değiştirecektir.olsundur.eski haline dönüştürmeye çalışmanın manası yoktur. fırına atılır 10 sms süresince pişirilir.belki artık eski karışım değildir ama kurtulmaya çalıştığın yenilikten eser de kalmamıştır. üzümlü kek modeli işte böyle ortaya çıkar. belki atomsundur.belki de değil.

şöyle 3 günlük bi tatil.. ardından şöyle sarsıcı güzellikte dans..alt yazısız bi kardeşle .. bi de bilim girsin işin içine .. keyfime dicek yok.. ulan sınav mısın nesin bi çek git ulan!

izleyerek bile nefret ettim bazı şeylerden..hatta izlemek bile denmez buna ya .. duyarak dinleyerek .. merak ediyorum acaba olumsuz yönde etkilenecek miyim diye.. aslında itiraf etmem gerekirse çeşitli şekillerde çoktan zarar gördüğümü düşünüyorum..kararsızlıklarım muhtemel bundan.. bi de şu yerkürenin döndüğü o ince hayali iğneler benzetmesi var.. onu ne yapsam atamam kafamdan..
böyle konuşup ahkam kesmek kolay tabii.. çok az kaldı dahil olmaya ister istemez.. olmazsam ne olacağı da aşikar. karar vermesi gereken de başkası değil benim ..ama nereye kadar insan kendini inkar eder ki ? her neyse..

çeşitli alışkınlıklar kazandırmış bana bu okul ya.pek de ilgilenmediğim şeyler okumaya başladım. efendime söyliyim,çiş değil tis benim için.. tisim geldi..böyle artık geri dönmek istememek ama bazen de ah be demek.. o küçük bahçede ve göründüğünden daha kısa paslaşmalara sebep olan okulda bir şeyler katıldı bize ya.. atsan atılmaz satsan satılmaz. böyle ukala böyle bi ne olursa olsun kendini bi sevme bi çapraşık bi bi böyle işte..sarışına bağlı karar veren, yoğurt sarımsaklayıp bolca aşık olamayan,aşık olan,çeşitli klasik kalıplar dışında dans ederek kopan,iyi hissedip bana asla belki deme diyen, ölmeyi mantıklı hale getirmek için çabalayıp yok lan deyip yine o hep inkar ettiğimiz realist yerlere dönen insanlar tanıdım.. oha lan sıfatlar bile korkunç...ben de korkuncum sayelerinde.hep olmak istediğim boklukta bi korkuncum..aksinin anormal olduğu,atsan atılmaz satılmaz bi canavar olma hali.tam bize göre bi biçim..artık insanlığa layık bi insanım ben de..yeppa andele andele..

bu da bi not : mutlu olduğu son yere geri dönmeyen aptalın ta kendisidir.

aha sıçtık

her şey daha berrak hayatımda .. diyerek güne başlamayı bile denedim ...her denileni yaptım...ama yok..bezmekten kurtulamadım..yeni şarkılar mutlu etmez oldu sen gittin gideli bebek diyesim geldi..sivaslı karıncalar kovalasın beni..hadi öldürsene canikom diye bağırıp suya batan kısmımı yoğunluğunla çarpıyım.. beni en fazla ne kadar kaldırcağını hesaplıyım falan.. böyle boş işler peşinde bi insanım işte ben.. boka battım bok oldum adeta.. iddiali açıklamalar falan yapıyorum..o kadar diyim..korkulası korunulası oldum.. hadi bakim yiin bokunuzu..

sürekli aynı şarkının döndüğü bi zihin eşliğinde koşuşturmacalı bi hayat ..yine uyumsuzluk.. boş işlerle meşgul olma hali.. buna rağmen nazik insanlara onların görmediği gülümsemeyle,teşekkür sunma..buna rağmen keyfinin koşarak kaçması .. umursamamak.. gittiği gibi dönecek şansı yok demek.. cümle kuramamaktan duyulan sıkıntı ..bunu da umursamamak ..elbet kurarım demek..ne?mi?ne?mi? aklımda atlılar koşturuyor bi durun ulan! ilk kurduğum çumlenin bu olması .. rahatsızlık duymamak bundan ..

Bugün yağmur
Bir kadın saçıdır
Yeryüzüne
Dökülen
Upuzun ince ince karanlık kokulu
Sen ki aşkla aldatıldın
Yüreğin taş parçası
Dinle yağmuru dinle
Teselli bul türküsünden
Her şey olur
Her şey büyür
Her şey geçer
Hayat kalır

Bülent Ortaçgil

nasıl saçma sapan bi gün ve aynı saçmalıkta bi kek o öyle!! nasıl uyduruk yaptım he! bari şundan da bari bundan da derken türlüye döndü zavallı kek...
o değil de herkes benden hevesli görünüyor... umarım mucizeyi haber veriyorlardır bana ..neyse sıcak zaten bıktırdı ben susucam bi süre...

zönk!

yeni aramıza katılan başın zönklemesi adlı misafir tanrı misafiri kıvamında geri çevrilemez,çevrilmeye de fırsat bırakmadan yerleştirmiştir de zaten.. allah onun belasını versindir.. gidip lazım olanların kapısını çalmaz gelir beni bulur iyi bok yesindir.. bi gitsindir kaybolsundur.. zira büyük sinir tufanı içinde bir de o hiç çekilmemektedir..
havada asılıp kaldım .. ne boktan hayat ne boktan vaziyettir bu..?ulan hangi boktan sınavı yapacaklarsa yapsınlar bi an önce ..insanlıktan çıktım ordan oraya koşuşturmaktan .. özümde bir oldum,tÖDerledim,olmadım GÜVENderle daha bi kendimden uzaklaştım.. hay azına sıçayım böyle işin .. bak resmen azım bozuldu çok sinirlendim.. yarın da buna benzer bişi varmış.. dediler illa gel .. hay dedim peki ..gidelim bakalım nolcak!! peh peh!

hiç bu kadar çaresiz kaldığımı ya da çarenin farkında olup da ona yanaşamadığımı hatırlayamıyorum kendimle alakalı...hep başkalarına dair ya da başkaları yüzünden yaşadım bunu.. kendi kendimin içini sıkıyorum.. ne eğlenebiliyorum ne çalışabiliyorum..olcakları önceden görüyorum korkuyorum bi tarafım mucize olucağına hala inanıyor..bu kadar zıtlık bi arada resmen bezdim..
ayrıca bu kadar özel sorun arasında insanlık hakkında endişelenmeyi ihmal etmiyorum.. çocuklara yardım kampanyaları falan tasarlıyorum. hayır ben naptığımı biliyor muyum acaba da dert ediyorum bunları kendime...haketmediğim haldeyim.. ya da bunu diye diye hakedicek hale getirdim kendimi.. ne halim varsa göriyim artık ama mümkünse...

sırt dekoltesiyle barışamayan zihniyet!! çık git hayatımdan gözüm görmesin!! lanet lanet ! bu kadar zor olmasın istediklerime ulaşmak !! bu ne zahmet !! bu ne gam bu ne ızdırap !!
bu hale geldim sonunda işte.. şiddet eğilimim ortaya öyle bi çıktı ki,durdurabilene aşkolsun..
buarada rüyalarım yine kendini aştı..konuşmalar bile çok açık şekilde zihnimde...bu kadar gerçekçi olması çok korkutucu..
umarım umduğumdan iyi olur her şey..

sanırım artık farkına varmaya başlıyorum... resmen gerçekten sevdiğim insanlarla arama bir sürü yol girdi..dolanbaçlı,kalabalık.. bu yolları bi anda çözen bi nokta vardı..artık yok.. ve ben ölesiye korkuyorum..
yapamıcağımı düşünmeye başladım ..çok düşünüyorum;çalışmıyorum.. üç buçuk atıyorum..iki geri alıyorum ..

gulumseyerek ağlama hali..tesekkur etmek.. boyle yerlıler gibi konusmak ..yorgun olmak ama umursamamak .. hayat yıne gerekenı yapmamızı soylemekte...yarın devam edıcem pılım bıtmekte..

kendimi kandırmak konusunda bu kadar uzmanlaştığımı bilmemek korkuttu .. gerçekten ayrılıkları feci derecede yok sayabiliyorum kısa süreliğine ..ne zaman patlar bilemesem de yapıyorum bunu.. zaten bir aylık işlenceyi de monte edince müthiş bi manyak olmamam için hiç sebep kalmıyor..sürekli sarılmalar imzalar isimler manasız manasız durup kalmalar hakimdi günüme..manasızlığı tartışılırdı tabi ama kimsenin manasını söylemeye cesareti yoktu..belki de gerçekten söyleyecek bir şeyleri yoktu ama cesaretleri olmayışı ihtimali daha dramatik geldiği için onu seçtim.. insan ne de olsa tanıdık acılarına eğilimlidir..
bu kez daha sıkı tuttum.. mümkünse her zamankinden hayırlı bi insan olup bırakmamayı planlıyorum..keşke demeye gücüm yok.. bi toparlanıyım ben.

yalnız kalmayı ne zaman becerirsek o zaman gerçekten değişiyoruz demektir. bu değişim iyiye doğru mu yoksa tersi mi;henüz onu bilebilecek kadar büyümedim.oldukça köklü,yorucu,korkutucu bir deneyim sadece .gözlemleyebildiğim bu. bence yapılması gereken korkmadan kabullenmek.öğretilenleri değil,tek başımıza öğrendiklerimizi benimsemek..
ne tarafımız ağlıyorsa insanlara tersini göstermeliyiz bunu öğrendim bir de..diğer tarafıyla işimiz uzun sürmemeli. çünkü başta söylediğimi öğrenmenin birinci kuralı bu. başı ağrıtan o temiz havaya karşı tavır takınıp sadece bakmalı bazen. deniz ne kadar sonsuz ya da mavi diye düşünmeden.sadece bakmalı. hissettiklerimiz ve şarkımızın uyumsuzluğu önemsenmemeli. çünkü hayat böyle bişi..derin mevzulardan derinliğine aldırmadan sıyrılmamızı, şarkı zihin uyumsuzluğunu uyumlu hale getirmemizi hatta getirmeden kabullenmemizi bekliyor. dersen ki yapamam; bu kadar yalan düzen bana fazla ..geçmiş olsun sayın arkadaşım. sen boku avuçladın yetmedi bir de yedin. her defasında hayat seni cami duvarına fukara sümüğü gibi yapıştıracak. manasız zamanda manasız yerde olma keyfin bile 1 saat içinde şehrin ya da ev düzeninin verdiği ani müdahaleyle yerle bir olacak. başının ağrısı yorgunluktan mı sıkıntıdan mı kestiremezken o ağrımaya devam edicek.çünkü hayat böyle bir şey..derin mevzulardan derinliğine aldırmadan sıyrılmamızı, şarkı zihin uyumsuzluğunu uyumlu hale getirmemizi hatta getirmeden kabullenmemizi bekliyor...

05.04.09 ders çalışma çabası arasındakiler

Belki de aklımdaki soruların cevaplarını duymaya hazır değilimdir henüz… ya da verdiğim cevapları duymaya cesaretim yoktur. Ne de olsa kolaya kaçmak konusunda uzmanlaştırıldım şimdiye kadar. Zoru seçmenin saçmalığını kanıtladı bana nicesi. Ben inatla karşı koysam da, düz yolu seçip patikayı terk edenler kısa vadede kazandılar. Kısa kelimesini kullanırken bile ileride kazanacağım düşüncesi hakim . Bu da hala aynı sersem çaba içinde olduğumu gösterir ki bunun rengini daha seçemedim. Şimdilik gri olarak kalsın iyisi mi..
asıl önemli olan soruları sevebilmemdir umuyorum. Çünkü uzun zamandır cevaptan çok soru var cebimde. Çözülmeyi o kadar çok beklediler ki sorulduklarını unuttu bazıları. Kendi sorularıma ayıracak zamanımın olmayışı da apayrı bir konu.. ona bir iç çekiyorum şimdilik sadece, rafa kalktı.
Ne olursa olsun artık ezberlemeye çalışmıyorsam gideceğim yerleri, tüm bunlara borçluyum. Artık yerdeki desenlerin önemi yok.Çünkü söylenenler ve yaşananlarla o kadar sağlam bir ağ oluşturdular ki zihnimde şekillere ihtiyaç duymadan da var olabiliyorlar. Sorularımla birlikte paşa paşa yaşamayı da öğrendi çoğu.. yeni gelenlerden korkuyorlar mı dersen.. üç buçuk bile atıyorlar..

çaaaarışımın a.na koma

ilkokul çocukları gibi tırnaklarımı maviye de boyadım bugün.. yetmedi maç yüzünden yolda kalmayı bile eğlenceli hale getirdim.marş falan bile söyledim.sevdiğim şarkıyı utanmazca bikaç yüz defa dinledim.dans figürleri yarattım kafamda ona özel.kaldırımda bunların bazılarını uygulamaya geçtim hatta.bakanları umursamadım.bunu yapmama şaşırmanı hatırladım.2 saniye sürdü bu anımsama.üzerinde çok durmadım.hırs yapıp kendi kendimi yedim.neden ben değilim diye.o da sarmadı.sıçarım lan banane istediğim yere gideyim de başkasından banane dedim.sokak aralarında uykum geldi.uyumadım.el salladım.koştum.küçücük çocuğun tekine adeta bir kamyonmuşçasına çarptım.sarsıntı geçirdi.ama bendekiler kadar kalıcı değildi.diyet falan kalmadı o müthiş simitten sonra.rakamları sallamaz oldum son aldığım puanda sonra.düşün puan verdiler bana. bi de utanmadan benim bi adım var.etiket falan da lazım karışıyorum olmadığında.kim olduğumu unutuyorum.ne istediğimi de.hatta yapılanları unutuyorum.yerini yerimi bulamıyorum.noluyor bilemiyorum..?

keşke 3 e kadar oturabilmem için hatta belki gülümseyerek ders çalışabilmem için bişiler yapabilme cesaretini gösterseydin..hoş olabilirdi..
tek başıma halletmem gereken yığınla iş var artık.. neyse ucuz kurtuldun gerçekten.

etrafa suratımdaki ifadeyle iğrenç enerjiler saçsam da varsın sen ey uykum...sen hep ordasın..
koca gün sadece bir çikolata yemek ve orda burda sürekli sızmak..
iyi gidiyor buaralar ..saçma çalışma hariç..

iyi başlangıç(lar) ,kötü bitirilmiş şarkı..

uykuya dalmışken ,aniden harekete geçmen gerektiğini farkedip ayağa fırlamak suretiyle kucağında ne varsa yere düşürmek hissiyle eş değer bir hafta yaşadım..uyku derin,neşeli, ve huzurluyken;kucağından düşenleri toparlamak daha önemlisi yere düşürmek ise berbat!!!! ne uykuya dalmak suç,ne farkedip fırlamak..kime kızacağın belli bile değil aslında..bu şapşal hal kadar şapşalsın ne de olsa..
sana zaten aşığım uykum hatta uyan de uyanıyım.. hatta birlikte bişiler içelim..koyunlarımızın isimleri olsun.. saçlarımla oyna ki kavuşalım birbirimize..bu kadar romantik olmak istemiyorsan aç da bırakabilirsin aynı etkiyi yaratıyor..gereksiz yerlerde bie sana ulaşabiliyorum..bazen saniyelik göz kırpıştırmaları kadar kısa olsa da ...çok sıcak karmaşık ve güzel oluyorsun.. anlamıyorum manasını bunların ..umursamıyorum da ama..
düşünceler üretmeye başlamadan uykuya dalmalıyım tekrardan.. plan ne zaman yoksa gerçek o zaman vardır..

kısıtlı sesler eşliğinde kısıtlı düşünceler ancak..gerekenler ve istekler arasındaki klasik çatışma..
bugün o götten bacaklıyı dövmeyi o kadar çok istedim ki kendime şaşırdım.. o gereksiz insanlarla başa çıkıp sonrasında evde sanki hiç bişi olmamış, onlarca şeyle boğuşmamışım gibi yapmamı istemiyorlar mı ...işte o zaman daha bi deliriyorum..
zaten şiddet içerikli -bolca- bi film izlemişim; öldürmek üzerine gereksiz fazlalıkta planım var.. listem de hazır ..grrr
bu zırvalıklar bi yana aptal bi sakinlik de var ..hayır zaten şu bi kaç cümledeki şiddet ancak zihnimde ..dışardan baksan yükselmiş amcalardan farkım yok ..
istemiyorum mmmmmmmmm ulan diye bağırsam.. kalırım öyle ..ee bağırdın noldu ..yaratıcılıktan oldukça uzağım.var olanları karıştırıyım.

gereksiz çekim hissedilebilir bir şey midir? kafana çat! diye bi şeyin gelmesi falan.. korkutucu olabilir evet.. saksılar bu şekilde mi çekilir kendimize doğru? çat diye kafamıza düştüğünde o kadar şaşırmamız ve bişileri farketmemiz bu taraftan bakınca pek bir yapmacık olmaktadır.bir saksı kadar kolay hareket edebilen insanlar istiyorum bazen..mantığım sıfır noktasına vursun;sonra bir şey olmamışcasına devam ediyim istiyorum. evet farkettim uzun istek listemi.
listemden daha kısa olan bu kupleyi Mr. birey B ile yaşadığım büyük aşka duyduğum özlemle bitiriyorum.işte kuzu kuzu geldim Mr. birey B.

bunun ne zaman ve ne şekilde olucağını merak ediyordum. ne zaman olması gereken tepkiyi vericem..? kırgınlığımı yeniden ne zaman kazanıcam ..
tüm gün ,her anı hafızalardan silinmek korkusuyla geçirdikten sonra, benim de arkalara attığım bazı şeyler olduğunu ve bu yaptığımın beni ne kadar acıttığını farkettim.. ben bunun olmaması için çabalamıştım,halbuki çoktan uygulamaya geçmişim ...
iki kişide iki kulaklık..bir önceki karşılaşmamanın verdiği garip his.. adamını özlemek.yanındakine ne kadar yabancılaştığını farketmek.kulakta feci bi şarkı ..ayrıntıdan yakalanan bi el..gözlerin dolması...ne için nasıl olduğunu bilmeksizin dolması..ve o sırada alakasız bi konu üzerinde ne kadar aptalca hissettiğini farketmek..kendine kızmak..özlemek bi daha gözlerin dolması ..devamını getirememek..

zamanın geçmesine bu kadar üzülmem beni yoruyor.ben aslında öyle söylemek istememiştim..gerçekten severdim ya ben seni..ah be arkadaşım dönme hemen arkanı..

bi cenazeye şahit oldum bi de sanki az şey varmış gibi içimi ezen..mezarlıklara duyarsızlaşmak ayrı bi gariplik ama cenzaye olmuyor..

hepsini üzerimden atmak için maviye koştum yine ..işe yaradı sayılır..fakar o şarkı olduğu sürece yapıcak pek de bişi kalmıyor buaralar...

12.01.09

Bi yerden sonra insanın hissettiklerinin bedenine etki ettiğini fark etmek ciddi rahatsız edici oluyor. Böyle gereksiz yere kurulan hayallerin yüzde yarattığı gülümsemeden tutun da hüznün verdiği ağrılar baş dönmelerine kadar geniş bi alan bu… böyle anlarda karar vermek,kararı mantıklı bulup uygulamak uzak durulması gereken mühim bi nokta –uygulaması zor bir öneri -
şimdi anladığım kadarıyla şöyle bir sorun var bana söylenmesini beklediğim şeyleri şuan kendi kendime söylemekteyim. Gerçek oldukça uzak en az tasarılarım kadar benden uzak ..

yalanları bir yana bırak özellikle kendi kendine söylediklerini; kendini olduğun gibi,durumu sana göründüğü gibi değil gerçekte olduğu şekliyle kabullen..- bir başka zor öneri daha geldi işte-
Güzel bir şarkı çalıyor lan diyip listeye bakıp grr sesleri eşliğinde yine bu sayfaya dönmem beni benden aldı…göt!!! Diye bağırma isteği bambaşka..
Yalansız yaşadığını düşünebilecek kadar kendine güveniyor musun ? söylediğini bildiğin halde,bu halinle mutsuz oldugun halde hem de, neden yerinde saymaktasın? Sadece beni mantıklı bir açıklamayla susturmaksa amaç gerek olmadığını daha önce de söyledim..ben de sen de daha önce başka başka yerlerde zamanlarda bir sürü şey daha söylemiştik..neden bu kadar kötü bir hafızan var ? ben sadece isimleri unuttuğum halde kendimi unutkan sayarken sen akıllıyım diye dolanıp bunu yapıyorsun .. sandığımdan daha salak olmalısın..salak yanlış kelime ama doğrusu için zamanım yok. Suan ben ne istersem öyle..tek şey istediğim gibi değil – oha işte bu yalandı - ona da bir çözüm getiremem ..yollarım tıkalı … ne biçim bi arabesk hal bu ..! hangi yol bu nasıl kapanır lan ne biçim ergensin sen ..insan bi kaç popüler bunalım kalıp öğrenir…
cık cık yakışmadı sana güzel ..ben güzele güzel demem kafam güzel olmadıkça…

rüyalar fazla olmaya başlarsa

her sabah bi ayrı sinir bozukluğuyla uyanmak ne kadar fayda getirir insana? kırmızı olması gereken yeşillere bakakalmak, mor olanı maviye çevirmek,koca meyve tabağını ağzın sulanarak geri çevirmek..bunlardan hangisi size güzel bir şey çağrıştırıyor? işin kötüsü "ben de bilmiyorum,anlamıyorum bunların yorumlanmasından" demek isterken,diyemeyişim..her boktan haberim var..niye görüyorum niye bu renkleri seçiyorum hatırlarken bile hem de..hepsini bir bir biliyorum...
renk demişken mavi bulut eskisi kadar ince değil;toparladı bu aralar kendini.. maşallahı var.. özellikle bugün bir ara lacivertler bile gördüm ..
domates-ekmek-pul biber üçlüsünü ne de özlemişim.. peynir yemeyen bir çocuğa,sokaktaki oyununu bölmeden atıştırması için sunulabilecek tek güzel şeydi domates ekmek..çok yutturmaya çalıştılar yemedim..krem peynirmiş ,kaşarmış..peh ..
her şeye çok az kaldı ..kararsızlıklarıma bile...

durup durup kendime neden bu kadar üzüldüğümü soruyordum ya..artık sormıcam..çünkü bulduğum cevaplardan bitanesinin artık doğru olduğuna eminim.sen bana oldukça uzak olduğum bi hayatın aslında çok imkansız olmadığını bilmeden hissettiriyodun..her şey o yüzden..ama bilmeden yaptığın bu iyilik fazla geldi sana..belki de birileri benim artık kendimi kandırmamı istemedi bilmiyorum.her halükarda sonuç aynı ama..farketmiyor.

anlatıcak tek cümlem yok kimseye..anlatıcak kimse de yok ..ne kaldı geriye dersen;bu boğaz ağrısı kaldı bana..mavi bulutum inceldi..ses tellerim gerekli olğunu unuttu..içimden yaratıcılık falan akmıyor bi süredir.. güce güveniyorum ama baltalayan çok..olucağını bildiğim şeyler var ama inatla etrafımda olmaz diyenler de var..demeyin dedikçe aksini yapıyorlar.ve inanır mısın en sonunda yine ben suçlu oluyorum...

yine başlıyoruz aslında bitirmek üzere

yarın alıştığım ve bana iyi gelmesini beklediğim şeyleri yapmak üzere yine yola koyulacağım..bi çok şey umuyorum..çok fazla..hatta fazla iyi belki de .. bu kadarına hakkım var mı?ne kadarı gerçek olucak? her salak insan gibi ben de merak ediyorum..keşke merak ettiğim kadar çaba harcasam..şimdiden keşke demeye başlayan bi insan nasıl hala yüzsüzce bu kadar umutlu olur?
bugün ayağa kalkıp inemedim otobüsten..o kadar yorgundum üşümüştüm ki kalkamadım ..kafamdakiler de oldukça yoğundu.. gereksiz karmaşa sürüyor hala ve ben şuan yarı açık gözlerle bunları cümleler halinde yansıtıyorum..cidden gereksiz olmaya başladım..
ayrıca vücudumda mavi bir şey var ..bu çok korkutucu...

ne gün ışığı mı

batının kötü cadısı olmayı gerçekten hakettiğimi düşünüyorum bazen..bu halim başka türlü açıklanamayabilir çünkü..
kafamda konuşuyorum seninle..şuan söyleyeceklerimi başkasına söylemek istemiyorum.istemiyorsan yapma.arkadaş olmak istemiyorum.aramıcam tamam ..söz vermedim.bu kadar.

pembe kagıtlar

anlık kararları biraz abarttığımı itiraf etmeliyim.. ama keşke demeden ilerlemeye çalışmak en iyisi..
pembe kağıtları ararken neler buldum.. koca bi defter .. ve dopdolu bi başlangıç..sonunu bildiğin bi filmi izler gibi okudum. o günlerimi kayıt dışı sanıyordum..
umarım YUH dedirtmezsin bana demişim.. dedirttin de.. bu kadar da bazı şeyler önceden görülmese ne biliyim insan kendinden bu kadar tırsmasa..
tek güzel şey odaklandığımdan emin olmam.. rüyalarıma bile yön veren tek şey ot olma kararıma olan inancım..
eskisi kadar iyi bakmıyorum sana. şaşırt beni hadi.

olmalı mı olmamalı mı

ne halt ediyorum ben ya.. itiraf etmenin vakti artık.. olmadğını bilsem de içimden geçen cümleler bunlar.. şarkılardan kaç ondan kaç bundan kaç korkaklığın bu kadarı.. peh..
bir de onu aldatıyormuşum hissi eksikti..kimi nasıl aldatıyorsun bi anlasam kızım..ne bok yiyorsun.. bazı şeylerin var olmadığını kanıtlamak için yapmadığı kalmadı sen hala düşün taşın...sinirliyim ..suçsuz bir derli topluya sövesim de var seni neden çekiyorum ki ben diye.. yapmamam gereken ama istediğim daha çok şey var.. sorma sus işte sus..habire soru sorma..sus!

rtimsizlik içinde otururken zihinden geçenler pek kontrol edilemiyor ama edilmeli.. bir yolu bulunup silinmeli bir şeyler.. yoksa olmayan anlar üzerine olmayan duygular hissedilecek sonsuza kadar ve buna hiç gerek yok .. sanki her şey hayatımda çok gerekli gibi böyle bir gereksizliğe bu kadar önem vermem de çok gereksiz aslında..

"bir başka ülkeye, bir başka denize giderim, dedin
bundan daha iyi bir başka şehir bulunur elbet.
her çabam kaderin olumsuz bir yargısıyla karşı karşıya;
bir ceset gibi gömülü kalbim.
aklım daha ne kadar kalacak bu çorak ülkede?
yüzümü nereye çevirsem, nereye baksam,
kara yıkıntılarını görüyorum ömrümün,
boşuna bunca yıl tükettiğim bu ülkede.

yeni bir ülke bulamazsın, başka bir deniz bulamazsın.
bu şehir arkandan gelecektir.
sen gene aynı sokaklarda dolaşacaksın,
aynı mahallede kocayacaksın;
aynı evlerde kır düşecek saçlarına.
dönüp dolaşıp bu şehre geleceksin sonunda.
başka bir şey umma-
ömrünü nasıl tükettiysen burada, bu köşecikte,
öyle tükettin demektir bütün yeryüzünde de


konstantin amcan bir bencil;sevdiğini kaybetmekten korkuyor.."

peh...

yagmur bile yagdı bugun.. ne dıyım kı sana evren artık yaa baba mısın nesin sen arada bir??

ilk defa diye başlayıp,iyikiyle biten bi çok cümle var aklımda.
kavanoza sıgmayan reçel gibi tatlı ve içindekinden daha değerli, ya da ne biliyim ya;son alkol damlacıgıyla etkileşen portakal suyu gibi..
bi sürü bi sürü güzel şey..teşşekkür etmeye saatlerimin yetmiceğini farkettim..
ilk defa süresince aglamadıgım,yılın bana ait kabul ettiğim tek günü..öyle işte.. inanamıyorum hala ..gerçekten..şey ..ne biiliyim..güzel işte..hoş böyle bişi gibi ama...yok abi çağrışım falan ne ayak yapıyorsam..seviyorum her şeyi herkesi ..yeter bu kadar ağlıcam şimdi:)

tozların arasından

p.g. ye sevgilerle the jolly joker.. bunu tamamen unutmuştur kız ..bir daha hatırlar temizliğin ona göre olmadığını..es geçer..bi çok şeye yaptığı gibi bunu da es geçer. üzerine alınmaz,altında bişi aramaz..kader bile demez.. bi bok demez..bok bile olmaz. bok olmasın da zaten ama bi bok bile olmaması ..neyse kız kızdı ..

hayır her şey normalmiş gibi davranıp kimse benden normal olmamı beklemesin..çünkü gerçekten normalliğin yanından bile geçmiyoruz şu günlerde.farkındayım kandırmaya falan kalkmayın bu yüzden...
öncelikle şaşırdım..gerçi herkesin hafızası benimki gibi kötü olmak zorunda değil- özellikle isim ve tarihler başımın ciddi belası- ama yine de ne biliyim ya size fazla gelen bi eşyayı attığınız gün hatırlar mısınız? ya da onu aldığınız ilk günü?
peki bu güne ne demeli her şey bi yana..sev beni seveyim seni ..ayakların sahibine saydığı küfürler.. ışık hızıyla gözde şimşekler.. şey diyemeden yanıp yanıp sönmeler..leblebinin le sini kapmaktan uzak insanlar..şaşkınlık verici insanlarla özlenicek vakitler..
özlemek kelimesini kullanmakla hata ettim .. inkar mekanizmalarımdan biri yine devrede sakin .. ne özlemesi her şey güzel.. ilerde de yığınla insanı hiç saymıyorum..nananananananana...
minik kuş minik kuş söyle bana nerdesin dün sabah bekledim oynamaya gelmedin...

arama çubuğu

yine durup dışardan kendime bakınca korktuğumu farkettim . hangi insan,ki böyle ben karar aldım heheyt şeklinde dolaşan biri bu, düşüncelerini yok sayıp sadece istekleri doğrultusunda arama çubuğuna bile saçmalıklarını işlerken bulur kendini?? evet o benim o benim!!! iki tane şiir yazmış..bana sadece birini okutmuştu ..aslında şu an ona aptalca geldiğini falan söylemişti.. ben beğenmiştim..sonra tek sevdiği şiiri söylemişti okumuştum..aslında doğru ya ne kadar yalansız yaşarsak o kadar iyi..

aa bir saat olmuş bile

Gülümsemeyle gözyaşı arasında sıkışıp kalma durumu insanların ortasında,ayrıca uzaklaşamayacağın bir orta yerse bu, yaşanmalı mıdır…yaşanırsa ne olur.. hemen bir fıkra geldi aklıma canım pozisyonu alınır,yalnızken gülümsendiğinde sıkça bulunan bahanedir ne de olsa.. sonra ciddi ama bir o kadar düşünceli yüz ifadesiyle camla burun arasında makul uzaklıkta boş boş şeritler geçer..”bu kız bu şeritlerde ne gibi bir ilginçlik görmüştür de böyle bakıyor “ ifadesini taşıyan bakışlar fark bile edilmez;şans eseri kafanızı döndüğünüzde fark edersiniz ancak.. umursamadan aynı bakışlar aynı şeritler ve sıkışıp kalma durumu tekrarlanır..ulan bu kızın aklındaki fıkra sayısı bizi baydı be der bu kez insanlar ..böyle demeleri çok doğaldır ..aslında kız bile kendinden bıkmıştır ama bu bıkma hali bile sorgulanamayacak kadar yorucudur onun için..yorucu demişken ne zaman dinlenebilecektir? Gibi yapmak konusunda uzmanlaşmak hiç hoşuna gitmemiştir.. gerçekten yaşadığını hissetmesine çok var mıdır? İlk kuaför acaba kimdir gibi saçma ama bir o kadar da garip bir konuya atlar..öğrenemeyecektir bunu ama olsundur bunu da düşünmek güzeldir..en azından arada sıkışıp kalma ifadesi yaratmayan bir konudur.. elbiseler ,aranan ve bulunamayan bedenler,elbiseyle uyuşmayan tatlı küpeler..ne boş ama hoş konulardır bre hayat.. hep böyle şeylerle zihinlerimiz dolsa kalbimize sıra gelmese şarkılar da hiç etki etmese bize …se ekleriyle biten bir sürü cümle kursam ..hepsi gerçek olsa..sa.sa.sa.se.se sevmek ne bok şeydir bre hayat..