Belki de aklımdaki soruların cevaplarını duymaya hazır değilimdir henüz… ya da verdiğim cevapları duymaya cesaretim yoktur. Ne de olsa kolaya kaçmak konusunda uzmanlaştırıldım şimdiye kadar. Zoru seçmenin saçmalığını kanıtladı bana nicesi. Ben inatla karşı koysam da, düz yolu seçip patikayı terk edenler kısa vadede kazandılar. Kısa kelimesini kullanırken bile ileride kazanacağım düşüncesi hakim . Bu da hala aynı sersem çaba içinde olduğumu gösterir ki bunun rengini daha seçemedim. Şimdilik gri olarak kalsın iyisi mi..
asıl önemli olan soruları sevebilmemdir umuyorum. Çünkü uzun zamandır cevaptan çok soru var cebimde. Çözülmeyi o kadar çok beklediler ki sorulduklarını unuttu bazıları. Kendi sorularıma ayıracak zamanımın olmayışı da apayrı bir konu.. ona bir iç çekiyorum şimdilik sadece, rafa kalktı.
Ne olursa olsun artık ezberlemeye çalışmıyorsam gideceğim yerleri, tüm bunlara borçluyum. Artık yerdeki desenlerin önemi yok.Çünkü söylenenler ve yaşananlarla o kadar sağlam bir ağ oluşturdular ki zihnimde şekillere ihtiyaç duymadan da var olabiliyorlar. Sorularımla birlikte paşa paşa yaşamayı da öğrendi çoğu.. yeni gelenlerden korkuyorlar mı dersen.. üç buçuk bile atıyorlar..
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder