çaaaarışımın a.na koma

ilkokul çocukları gibi tırnaklarımı maviye de boyadım bugün.. yetmedi maç yüzünden yolda kalmayı bile eğlenceli hale getirdim.marş falan bile söyledim.sevdiğim şarkıyı utanmazca bikaç yüz defa dinledim.dans figürleri yarattım kafamda ona özel.kaldırımda bunların bazılarını uygulamaya geçtim hatta.bakanları umursamadım.bunu yapmama şaşırmanı hatırladım.2 saniye sürdü bu anımsama.üzerinde çok durmadım.hırs yapıp kendi kendimi yedim.neden ben değilim diye.o da sarmadı.sıçarım lan banane istediğim yere gideyim de başkasından banane dedim.sokak aralarında uykum geldi.uyumadım.el salladım.koştum.küçücük çocuğun tekine adeta bir kamyonmuşçasına çarptım.sarsıntı geçirdi.ama bendekiler kadar kalıcı değildi.diyet falan kalmadı o müthiş simitten sonra.rakamları sallamaz oldum son aldığım puanda sonra.düşün puan verdiler bana. bi de utanmadan benim bi adım var.etiket falan da lazım karışıyorum olmadığında.kim olduğumu unutuyorum.ne istediğimi de.hatta yapılanları unutuyorum.yerini yerimi bulamıyorum.noluyor bilemiyorum..?