çok farklı yerlerdeyim artık..bakışım bile değişti bunu görebiliyorum. kafesimi açtılar,dışarı çıktım. henüz koşamadıysam da adımlarım hızlandı. bianda bir sürü şey oldu. zamana yayılmak yerine hepsi birarada.ben tüm bu yoğunluk karşısında hala sessizim.telaş yapmadım.ama ilk defa korkuyorum çok fazla yaşamaktan.onu resmen omzuma koymuşlar gibi hissetmekten daha iğrenç.çok korkuyorum.

gecikmiş olsa da güzel geri dönüşler oldu. gülümseme oluşturduysa da mutlu olmadım.çünkü adı üzerinde gecikmiş.kafasını alıp sevesim var.sevilesim var.ama bu duygu beni mutlu etmek yerine hüzünlendiriyor ne kötü.

bi de bi tın tın var ki o tam sürpriz yumurta . ne olucağı meçhul.ama eğlenceli sanırsam ..

biri bana doğru olanı söylesin artık .. tercihime sıçayım.